Dłoniaste liście rozłożone jak palce otwartej ręki — Krzyś ma jedną z najbardziej rozpoznawalnych sylwetek wśród roślin domowych. Zielone, błyszczące, na długich szypułkach, tworzą gęstą koronę. Szeflera to klasyk — pojawiała się w mieszkaniach z lat 70–80, w poczekalniach, w filmach tamtej dekady. W pokoju robi to, co robi dobre krzesło — tworzy porządek, nie kradnie sceny.

Krzyś to środek drogi: nie tak niewymagający jak zamiokulkas, ale i nie tak kapryśny jak kalatea. Lubi jasne rozproszone światło, znosi półcień. Rośnie stabilnie i przewidywalnie — przez rok przybywa mu kilka gałęzi, korona się wypełnia.

Krzyś XL to klasyczna szeflera w formie krzewu — do salonu, gabinetu albo holu ze standardowym sufitem. Wysokość 100–130 cm, szerokość ok. 60–80 cm — pełna bryła od ziemi, bez nagiego pnia. Pasuje obok kanapy, w kącie przy oknie, jako roślina wypełniająca w mieszkaniu z klasyczniejszym wystrojem.

Jeśli wolisz sylwetkę drzewa zamiast krzewu — weź Krzysia XXL na jednym pniu. Jeśli szukasz architektonicznego drzewa w większej skali — zobacz Kubę XXL (ficus lyrata, większy liść, bardziej wyrazista korona). Jeden warunek: szeflera jest toksyczna dla psów i kotów (szczawian wapnia). Jeśli masz w domu zwierzę, które lubi gryźć rośliny — zobacz Stasia (aspidistra, pet-safe, pełna bryła, stoi pionowo).