Przekształcenie istniejącej architektury i nadanie jej nowego zastosowania, do jakiego nie została pierwotnie zaprojektowana, wymaga wyczerpującego procesu eksploracji historycznej, technicznej i funkcjonalnej. Kluczowym elementem takich interwencji, często w budynkach nieużywanych, jest zrównoważony rozwój, który można podsumować jasną i zwięzłą maksymą: „„najbardziej ekologiczny budynek to ten, który został już wybudowany”. Poprzez projekty o różnej skali, często zaskakujące, ale zawsze wrażliwe na kontekst historyczny, w którym są usytuowane, książka ta ilustruje fascynujący proces ponownej konwersji architektury budowlanej.

o autorze